Pożar jest rozkładem termicznym podczas którego wydzielają się duże ilości ciepła oraz różnego rodzaju opary gazów. Czynnikami zagrażającymi ludziom podczas pożaru są: wysoka temperatura, oddziaływanie płomienia, dym, toksyczność produktów spalania, niedostatek tlenu. Na ogół bezpośrednią przyczyną śmierci nie jest ogień, lecz gazy powstałe w wyniku spalania. Według statystyk 65-80% wypadków śmiertelnych spowodowane jest toksycznością produktów spalania, natomiast 20% spowodowane są oddziaływaniem termicznym. Dominującymi produktami toksycznymi występującymi podczas pożaru są: tlenek węgla CO, chlorowodów HCN, dwutlenek węgla CO2. Przy 30 min ekspozycji za śmiertelne uważa się:
– CO – 3,75 g/m3,
– HCN – 16 g/m3,
– CO2 – 196,4 g/m3.

Budynek powinien być zaopatrzony w systemy bezpieczeństwa pożarowego których celem jest zapewnienie warunków ewakuacji ludzi podczas pożaru, bezpieczne przeprowadzenie akcji ratowniczo-gaśniczej oraz zmniejszenie strat materialnych. Zaleca się:
– utrzymywanie warstwy wolnej od dymu na wysokości min. 2m nad poziomem, na którym mogą przebywać ludzie,
– temperatura w strefie ludzi nie powinna przekraczać 60C,
– zasięg widzialności znaków ewakuacyjnych nie powinien być mniejszy niż 10m,
– natężenie promieniowania cieplnego nie powinno przekraczać 2,5kW/m2,
– ograniczenie rozprzestrzeniania się ognia i dymu w budynku,
– zapewniona była nośność konstrukcji budynku.
Wentylacja pożarowa w znacznym stopniu przyczynia się do zapewnienia wymaganych warunków bezpieczeństwa, a jej bezpośrednim zadaniem jest odprowadzenie gorących, toksycznych gazów i dymu oraz zapobiegnięcie spadkowi stężenia tlenu w poziomych korytarzach ewakuacyjnych, na kondygnacji objętej pożarem, także na klatkach schodowych.
W obu przypadkach należy zadbać o odpowiedni dopływ powietrza kompensacyjnego.





